ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ

ಚಂದಿರನಲ್ಲದೇ ನಿನಗೇನು ಕೊಡಲಿ ನಾನು..!




ಅವಳು,
ಆಕೆ ಬಳಕಿದರೆ ಬಾತುಕೋಳಿಯ ಮೈಯವಳು, ದುಂಡುಮುಖ, ಗಿಣಿಯನ್ನು ನಾಚಿಸುವ ಮೂಗು, ಗಾಳಿ ಬೆಳಕನ್ನುಂಡು ಉಬ್ಬಿಕೊಂಡ ಗಲ್ಲಗಳು, ಅರಳಿ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ಕಾಡಿಸುವ ಮುಗ್ಧ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಅಲ್ಲಲಿ ಇಳಿಬಿದ್ದಿರುವ ಮುಂಗುರುಳಿನವಳು, ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ಮಾಯವಾಗುವ ಪ್ರೇಮಲೋಕದ ರಾಜಕುಮಾರಿಯಂತವಳು, ಬರಗಾಲ ಬಿದ್ದ ನೆಲಕ್ಕೆ ತಂಪೆರೆಯುವ ಮಳೆ ಸುರಿದವಳು, ಮಿನಾಕ್ಷೀ ಚೌಕ್‍ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಲುಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸಿದವಳು, ಕಾಡಿಸಿದವಳು, ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತೂತು ಕೊರೆದವಳು, ಕ್ಲಾಸ್‍ಲ್ಲಿ ಜುಮುಕಿಗಳನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಾ, ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಯ ಸದ್ದುಮಾಡುತ್ತಾ ನಡೆದಾಡುವ ನವಿಲಿನಂತವಳು, ಅದಕ್ಕೂ ಮೀರಿ ಧಿಮಾಕಿನ ರಾಣಿಯ ವಂಶದವಳು.
ಅವಳಿಗೆ ನಾನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಂಬ್ಯುಲೆನ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕಾರಣವಿದೆ. ಕೋಚಿಂಗ್‍ಗೆ ಬಿಜಾಪೂರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಗೋಲಬುಂಬಜ್‍ದ ಹಾಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸೆಳೆದವಳು ಅವಳು. ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಪ್ರತಿ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳ ನೆನಪು ಪ್ರತಿದ್ವನಿಸುತ್ತಿದೆ ಒಂದಲ್ಲಾ ಎಳೇಳು ಸಾರಿ...!
ಕ್ಲಾಸ್‍ಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾನಿಗಾಗಿ ನಡೆದ ಜಿದ್ದಾಟದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವಳು ನೀನಲ್ಲವೇ ನನ್ನವಳು. ಅವಳ ಗೆಲ್ಲುವ ಹಠಮಾರಿತನಕ್ಕೆ ಸೋತು ಹೋದ ಹುಚ್ಚು ಪೋರ ನಾನು. ಅವಳ ಒಂದು ನಗುವಿಗಾಗಿ, ವಾರೆಗಣ್ಣಿನ ನೋಟಕ್ಕಾಗಿ, ಕೈಬೆರುಳುಗಳ ಉಂಗುರಗಳ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ, ಇತಿಹಾಸದ ಪೀರಿಯಡ್‍ಲ್ಲಿಯೂ ವಾಕರಿಕೆ ತರುವಷ್ಟು ಭವಿಷತ್‍ಕಾಲದ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವನು ನಾನು.
ನಿನಗಾಗಿ ಬರೆದ ಒಲವಿನ ಓಲೆಯನ್ನು ಓದಿ ಧಿಕ್ಕರಿಸದೆ ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿರುವ ನೀನು ನನ್ನ ನಲ್ಮೆಯ ಮನದನ್ನೆಯೇ ಹೌದು. ನಿ ಅಂದ ಮಾತು, ನೀ ಬರೆದ ಸಾಲು, ನೀ ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರ, ನಗುವಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕೊನೆಗೊಂಡ ಪೇಲ್ಯೂರ್ ಲವ್. ಅಬ್ಬಾ..! ಧನ್ಯನಾದೆನು ನಾನು ನನಗೆ ಗೋತಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತಷ್ಟು  ಪರವಶನಾದೆನು.
ಗೀಪ್ಟ್ ಏನ್ ಕೋಡ್ತಿ ಅಂತ ಬಾಂಬ್ ಹಾಕಿದವಳೇ ನೀನಿರೋದು ಹೀನ್ನಿರಿನ ಪನ್ನೀರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಡೆಯಾದ ನಿಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ, ನಾನೀರೋದು ಅರೆ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ ಫೇಡಾನಗರಿಯಲ್ಲ್ಲಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಆ ಚಂದ್ರನನ್ನೆ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೆನೆ. ಸ್ವೀಕರಿಸಿಕೋ. ತಾಟಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ಹಾಕಿ ಚಂದ್ರನ ಹಿಡಿಯುವ ಆಟವಾಡು ನಾನಿಲ್ಲದೇ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಚಂದಿರನ ಒಡಲಿನಿಂದ ಮೊಲವೊಂದು ಬಂದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತು ಬಿಡಬೇಡ.
ಮೂರು ವರ್ಷ ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳದೆ ಕಿವಿಗಳು ಕಮರಿಗಟ್ಟಿಹೊಗಿದ್ದವು. ನೀನು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹನಿಗಾಗಿ ಬಾಯಿ ಬಿಡುತ್ತಿರುವ ಮರುಭೂಮಿಯ ಹುಲ್ಲಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತೋ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಖುಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅ ಚಂದಿರನ ಜೊತೆ ಅವತ್ತು ನಖರಾ ಮಾಡದೆ ದೋಸ್ತಿ ಬೆಳೆಸಿದೆ. ನೀನು ಅವನಿಗಿಂತ ಚನ್ನಾಗಿ ಇದ್ದಿಯಾ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಕಾಡಿಸಲು..!
ಬದುಕ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾ ಬಸವಳಿದು ಹೈರಣಾಗಿದ್ದ ಮನಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಿಂಚನ ಎರೆದವಳು ನೀನಲ್ಲವೇ..? ಆ ಒಂದೊಂದು ಕ್ಷಣ, ಒಂದೊಂದು ದಿವಸ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಘಳಿಗೆ. ನೀ ಮುಡಿದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಘಮಲಿನಿಂದ ಮೂರ್ಛೆಯಾಗಿ ಬೀಳುವಷ್ಟು ನಿನ್ನನ್ನು ತನುಮನ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹುಂಬ ಹುಡುಗ ನಾನು...
ಜನುಮ ದಿನ ನಿನ್ನ ದಿನವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದು ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯ ಎರಡನೇ ಜನ್ಮದಿನವೂ ಹೌದು...!  ಇಲ್ಲದ ದೇವರಿಗೆ ಕೈ ಮುಗಿಯುವದಕ್ಕಿಂತ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಉಸಿರಾಡುವ ದೇವತೆಯ ಆರ್ಶಿವಾದ ಪಡೆದುಕೋ...
ನಿ ಅಂದುಕೊಂಡ ಕನಸುಗಳು, ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಭಾವನೆಗಳು, ಕೂಡಿಟ್ಟ ಆಸೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರಲಿ ಅಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಹ್ಯಾಪಿ ಬರ್ತಡೆ...!
ಇಂತಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿರುವ
ಹುಚ್ಚುಪೋರ
ಲೇಖನ : ಸಂಗಮೇಶ ಡಿಗ್ಗಿ
8553550012

ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳು

ಈ ಬ್ಲಾಗ್‌ನ ಜನಪ್ರಿಯ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳು

ಮೊನಚಾದ ಉಗುರು ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ರಕ್ತ ಉಕ್ಕಿಸಿದೆ

ಒಂದು ಪ್ಲೇಟ್ ತಿಂಡಿ ಬೈಟೂ ಕಾಫೀ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಟೈಂಪಾಸ್ ಇಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಸಾಕಲ್ಲ ನೀನಿರಲು ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ನಾನು ಹಸಿದಿದ್ದೆನೆಂದು ಹಸಿಬಿಸಿ ಕನಸೂರಿನಿಂದೆದ್ದು ನೀಟಾಗಿ ಮಡಚಲು ಬೆಡ್‍ಶೀಟ್ ಪಾಪವೆನಿಸುವದು ಅಯ್ಯೋ! ಅಲ್ಲಿ ಮುದುಡಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ ಕನಸುಗಳಿವೆ ಎಬ್ಬಿಸಲು ನನ್ನಿಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಕೂಗಾಡುವ ಅಮ್ಮನಂತೆ ಬಂದೇ ಡಾರ್ಲಿಂಗ್ ಒಂದೇ ನಿಮಿಷ ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದ ಮೇಘಸಂದೇಶ ಕ್ವಿಕ್ ಎಂದು ಪಟಾಪಟ್ ಒನ್ ಮಿನಿಟ್ ನ್ಯೂಡಲ್ಸ್ ಅಲ್ಲ ಇದು ಹದಮಾಡಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಒಗ್ಗರಣೆಗೆ ರುಚಿ ಹಾಕಿದ ಸಾಂಬಾರಿನಂತೆ ಜೀವನ ನಿನಗಷ್ಟು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ರೆಡಿಯಾಗುವುದು ನನಗೆ ಬೋರ್ ಎಂದು! ಐ ಯಾಮ್ ವೇಟಿಂಗ್ ಪಾರ್ ಯು ಒನ್ ಹವರ್ ಹತ್ತಾರು ಸಂದೇಶ ಗೂಡಿನಿಂದ ಹಾರಿದವು ಪಟಪಟನೆ ಪಾರಿವಾಳದಂತೆ ಏನು ಬೇಕು ಸರ್? ಮಾಣಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳಿ ಸಾಕಾಯಿತು ಒಬ್ರು ಬರ್ತಾಯಿದಾರೆ ಪ್ಲೀಜ್ ವ್ಹೇಟ್ ಎಂದು ಟಕ್ ಎಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ಕುಕ್ಕಿ ಹೋದ ಅವನಿಗದು ರೂಢಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ ಕಪ್ಪು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ತುರುಕಿರುವ ಹತ್ತಿಯುಂಡೆ ನೋಡಿದರೆ ಅಗೋ ಬಂದೇಬಿಟ್ಟಿ ಬ್ಯೂಟಿಪಾರ್ಲರ್‍ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ ಅಸಹನೀಯವಾದ ಸಿಟ್ಟು ಮುದುರಿ ಮಲಗಿತು ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಐಸ್-ಕ್ರೀಂ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿ ಸ್ವಾರಿ ಕಣೋ ಎಂದಾಗ ಅರೇ ಬಿಲ್ಲು ನೀನು ಕೊಟ್ಟೆ! ಕೆಲ್ಸದ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊ ಅಪ್ಪ ಗಂಡು ನೋಡಿದ್ದಾರೆ ನಾಳೆನೆ ಹೋಗಬೇಕು ನಿ

ಮೊಸರು ಮಾರುವ ಹುಡುಗನ ಸೈಕಲ್ ಮತ್ತು ಪ್ಲಾಶ್‍ಬ್ಯಾಕ್ ನೆನಪು

‘ಕಾಲನ ಕೈಗೆ ದೇವರು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ ಜಗತ್ತು ಉಳಿಯುವದಿಲ್ಲವೆಂದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ’ ಏಲ್ಲೋ ಓದಿದ ಅಣಿಮುತ್ತು ಮೊನ್ನೆ ದುತ್ತನೆ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಗುಂಗಿ ಹುಳದಂತೆ ಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಕಾರಣವಿಷ್ಟೇ, ಎಮ್.ಎ ಮುಗಿಯುವ ಸಮಯವೂ ಹೌದು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ “ಆನಂದಮಾರ್ಗ ಆಶ್ರಮ” ತೊರೆಯಬೇಕಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ನೋವು. ಆ ನೋವಿಗೆ ಕಾರಣವಾದವನು ದಿನಾಲೂ ಗಟ್ಟಿ ಕೆನೆ ‘ಮೊಸರು ಮಾರುವ ಹುಡುಗ’ ಮತ್ತು ಆತನ ‘ಸೈಕಲ್’. ಆ ಹುಡುಗ 7ನೇ ತರಗತಿ. ಯಲ್ಲಪ್ಪ ಮನ್ಸೂರ. ಸುಮಾರು 3 ಕಿ.ಮಿ ಸೈಕಲ್ ತುಳಿದು ಮೊಸರು ಮಾರುವ ಕಾಯಕ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮುಂಜಾನೆಯ ಎಳೆ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಹಾಸಿಗೆ ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಅಲರಾಂ ಬೆಲ್ ಎಂತಲೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಅವನ ಸೈಕಲ್ ಮಾಯಲೋಕದ ಕಿನ್ನರರು ತಮ್ಮ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಶೃಂಗಾರ ಮಾಡಿದಂತೆ ಗಾಲಿಗಳಿಗೆ ರಿಬ್ಬನ್ ಸುತ್ತಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆನೆ ಎನ್ನುವ ರೀತಿ ಭಾವುಟ ತೋರಿಸಿ, ಗೆಂಡೆಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಾಡಿಸುತ್ತಾ ಗಂಟೆ ಬಾರಿಸುವ ಗತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಬಾಲ್ಯದ ಪ್ಲಾಶ್‍ಬ್ಯಾಕ್‍ಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ತೂತು ಬಿದ್ದು ಪುಕ್ಸಟ್ಟೆ ಅಂಡು ಕಾಣಿಸುವ ದೊಗಳೆ ಚಡ್ಡಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ. ‘ಮೊದ ಮೊದಲು ಕೊಂಡ ಹೀರೋ ಸೈಕಲ್’ ಎಂಬತೆ ಪುಟ್ಟ ಸೈಕಲ್ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಂಗಳವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು. ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಮೊದಲ ಸೈಕಲ್. ಊರಿನ ಜನ ಬಂದು ಅದನ್ನು ಮೈಸೂರ

ಶಿಸ್ತಿನ ಪ್ರತಿರೂಪಕವೇ ಅಭಾವಿಪ

²¸ÀÄÛ ²PÀëtzÀ CrUÀ®Äè’ «zÉåUÉ «£ÀAiÀĪÉà ¨sÀƵÀt’ JA§ £ÁtÄÚr C¨sÁ«¥À PÁAiÀÄðPÀvÀðgÀ fêÀ£ÀzÀ CAUÀªÁV ºÉÆgÀºÉÆ«ÄäzÉ. ¥ÀgÀ¸ÀàgÀ ¸ÀºÀPÁgÀ, DwäÃAiÀÄ ¸ÀA§AzsÀ, ¸ÉßúÀ¢AzÀ C¨sÁ«¥À vÀ£Àß vÀ£Àß UÀÄjUÀ¼À£ÀÄß AiÀıÀ¹éAiÀiÁV ªÀÄÄ£ÉßqÀĸÀÄvÁÛ ¸ÁVzÉ JAzÀgÉ vÀ¥ÁàUÀ¯ÁgÀzÀÄ. C¨sÁ«¥ÀzÀ AiÀiÁªÀÅzÉà PÁAiÀÄð«gÀ° C°è «zÁåyðUÀ¼ÀzÉÝà C¢ü¥ÀvÀå PÀ¸ÀUÀÆr¸ÀĪÀzÀjAzÀ »rzÀÄ ªÀÄĸÀÄgÉ wPÀÄ̪ÀÅzÀgÀ vÀ£ÀPÀ, C®APÁgÀ¢AzÀ »rzÀÄ ¸À¨sÉAiÀÄ ªÀÄAl¥À ¤«Äð¸ÀĪÀªÀgÉUÀÆ J®èªÀÅ CZÀÄÑPÀmÁÖV £ÀqÉAiÀÄÄvÀÛzÉ. AiÀiÁªÀÅzÉà QüÀjªÉÄAiÀĤßlÄÖPÉƼÀîzÉ vÀªÀÄäzÉà ªÀÄ£ÉPÉ®¸À JA§AvÉ ¸Á«gÁgÀÄ PÁAiÀÄðPÀvÀðgÀÄ vÀªÀÄUÉ ¤ÃrzÀ dªÁ¨ÁÝjAiÀÄ£ÀÄß ¸ÀªÀÄxÀðªÁV ¤¨sÁ¬Ä¸ÀÄvÁÛgÉ. £Á£ÀÄ J£ÀÄߪÀÅzÀQÌAvÀ £ÁªÀÅ JA§ £ÀÄr CªÀgÀ ºÀÈzÀAiÀÄzÀ CAvÀgÁ¼ÀzÀ°è CqÀPÀªÁVzÉ. ªÀÄvÉÆÛçâgÀ £ÉÆëUÉ ¸ÀàA¢¹ CªÀgÀ PÀµÀÖ¸ÀÄRUÀ¼À£ÀÄß ºÀAaPÉƼÀÄîvÁÛ, ºÉÆÃgÁl¢AzÀ d£À¸ÁªÀiÁ£ÀågÀ°è KPÀvÉAiÀÄ QZÀÄÑ ºÉÆwÛ¹ C£ÁåAiÀÄPÉÆ̼ÀUÁzÀªÀgÀ ¥ÀgÀªÁV ¤®ÄªÀ CªÀgÀ ¤®ÄªÀÅ AiÀiÁªÀÅzÉà gÁfUÉ M¥ÀàAzÀ ªÀiÁrPÉƼÀîzÉà vÀªÀÄä UÀÄjAiÀÄ£ÀÄß ¸Á¢ü¸ÀĪÀvÀÛ zÁ¥ÀÄUÁ®Ä ºÁPÀÄvÁÛgÉ.