ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ

ಮೊನಚಾದ ಉಗುರು ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ರಕ್ತ ಉಕ್ಕಿಸಿದೆ

ಒಂದು ಪ್ಲೇಟ್ ತಿಂಡಿ
ಬೈಟೂ ಕಾಫೀ
ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಟೈಂಪಾಸ್
ಇಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಸಾಕಲ್ಲ ನೀನಿರಲು


ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು
ನಾನು ಹಸಿದಿದ್ದೆನೆಂದು

ಹಸಿಬಿಸಿ ಕನಸೂರಿನಿಂದೆದ್ದು
ನೀಟಾಗಿ ಮಡಚಲು ಬೆಡ್‍ಶೀಟ್
ಪಾಪವೆನಿಸುವದು
ಅಯ್ಯೋ!
ಅಲ್ಲಿ ಮುದುಡಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ ಕನಸುಗಳಿವೆ
ಎಬ್ಬಿಸಲು ನನ್ನಿಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲ
ಕೂಗಾಡುವ ಅಮ್ಮನಂತೆ

ಬಂದೇ ಡಾರ್ಲಿಂಗ್ ಒಂದೇ ನಿಮಿಷ
ಬೆರಳ ತುದಿಯಿಂದ ಮೇಘಸಂದೇಶ
ಕ್ವಿಕ್ ಎಂದು ಪಟಾಪಟ್
ಒನ್ ಮಿನಿಟ್ ನ್ಯೂಡಲ್ಸ್ ಅಲ್ಲ ಇದು
ಹದಮಾಡಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಒಗ್ಗರಣೆಗೆ
ರುಚಿ ಹಾಕಿದ ಸಾಂಬಾರಿನಂತೆ ಜೀವನ

ನಿನಗಷ್ಟು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೇ
ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ರೆಡಿಯಾಗುವುದು ನನಗೆ ಬೋರ್ ಎಂದು!

ಐ ಯಾಮ್ ವೇಟಿಂಗ್ ಪಾರ್ ಯು ಒನ್ ಹವರ್
ಹತ್ತಾರು ಸಂದೇಶ
ಗೂಡಿನಿಂದ ಹಾರಿದವು ಪಟಪಟನೆ ಪಾರಿವಾಳದಂತೆ

ಏನು ಬೇಕು ಸರ್?
ಮಾಣಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳಿ ಸಾಕಾಯಿತು
ಒಬ್ರು ಬರ್ತಾಯಿದಾರೆ ಪ್ಲೀಜ್ ವ್ಹೇಟ್ ಎಂದು
ಟಕ್ ಎಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ಕುಕ್ಕಿ ಹೋದ
ಅವನಿಗದು ರೂಢಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ
ಕಪ್ಪು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ತುರುಕಿರುವ ಹತ್ತಿಯುಂಡೆ ನೋಡಿದರೆ

ಅಗೋ ಬಂದೇಬಿಟ್ಟಿ
ಬ್ಯೂಟಿಪಾರ್ಲರ್‍ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ
ಅಸಹನೀಯವಾದ ಸಿಟ್ಟು ಮುದುರಿ ಮಲಗಿತು
ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಐಸ್-ಕ್ರೀಂ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿ
ಸ್ವಾರಿ ಕಣೋ ಎಂದಾಗ

ಅರೇ
ಬಿಲ್ಲು ನೀನು ಕೊಟ್ಟೆ!
ಕೆಲ್ಸದ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊ
ಅಪ್ಪ ಗಂಡು ನೋಡಿದ್ದಾರೆ
ನಾಳೆನೆ ಹೋಗಬೇಕು
ನಿನ್ ಮೀಟ್ ಮಾಡೋದು ಕಷ್ಟ ಕಣೋ
ಇನ್ನು ಏನೇನೋ...

ನಿಂತ ಜಾಗದಲ್ಲೆ ಬೇರು ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು
ಆ ಸ್ಕೂಟರಪ್ಪ ಪೊಂವ್ ಎಂದಾಗ
ಎಚ್ಚರಗೊಂಡೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಲ
ಅದಾಗಲೇ ಬಂದೆ ಅಪ್ಪಾ
ಅಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ ಪೋನಿಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸವರಿದೆ
ನೋವಾಗಬಾರದು ಎಂದು

ನೀನಗೇನು ಗೋತ್ತು?

ಮೊನಚಾದ ಉಗುರು
ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ರಕ್ತ ಉಕ್ಕಿಸಿದೆಯಂದು

ಅದೆಷ್ಟು ಸರಾಗವಾಗಿ ನಡೆದುಬಿಟ್ಟಿ
ನನ್ನನ್ನು ಯಾರೋ ಹಿಡಿದಂತೆ
ಕಾಲುಗಳು ಚಲಿಸುತಿವೆ
ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಂನ ವಾಹನದಂತೆ

ಹಂಗೆ ತಿರುಗಿ ಬೈ ಮತ್ತೇ ಸಿಗ್ತೀನಿ
ಕ್ರಾಸ್‍ದಾಟಿ ಮರೆಯಾದೆ
ಕಠೋರ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಮೋಹಕವಾಗಿ

ಒಂದು ಪ್ಲೇಟ್ ತಿಂಡಿ
ಬೈಟೂ ಕಾಫೀ
ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಟೈಂಪಾಸ್
ಇಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಸಾಕಲ್ಲವೇ ನಿನಗೆ ನಾನಿರಲು

ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳು

ಈ ಬ್ಲಾಗ್‌ನ ಜನಪ್ರಿಯ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳು

ಮೊಸರು ಮಾರುವ ಹುಡುಗನ ಸೈಕಲ್ ಮತ್ತು ಪ್ಲಾಶ್‍ಬ್ಯಾಕ್ ನೆನಪು

‘ಕಾಲನ ಕೈಗೆ ದೇವರು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ ಜಗತ್ತು ಉಳಿಯುವದಿಲ್ಲವೆಂದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ’ ಏಲ್ಲೋ ಓದಿದ ಅಣಿಮುತ್ತು ಮೊನ್ನೆ ದುತ್ತನೆ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಗುಂಗಿ ಹುಳದಂತೆ ಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಕಾರಣವಿಷ್ಟೇ, ಎಮ್.ಎ ಮುಗಿಯುವ ಸಮಯವೂ ಹೌದು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ “ಆನಂದಮಾರ್ಗ ಆಶ್ರಮ” ತೊರೆಯಬೇಕಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ನೋವು. ಆ ನೋವಿಗೆ ಕಾರಣವಾದವನು ದಿನಾಲೂ ಗಟ್ಟಿ ಕೆನೆ ‘ಮೊಸರು ಮಾರುವ ಹುಡುಗ’ ಮತ್ತು ಆತನ ‘ಸೈಕಲ್’. ಆ ಹುಡುಗ 7ನೇ ತರಗತಿ. ಯಲ್ಲಪ್ಪ ಮನ್ಸೂರ. ಸುಮಾರು 3 ಕಿ.ಮಿ ಸೈಕಲ್ ತುಳಿದು ಮೊಸರು ಮಾರುವ ಕಾಯಕ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮುಂಜಾನೆಯ ಎಳೆ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಹಾಸಿಗೆ ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಅಲರಾಂ ಬೆಲ್ ಎಂತಲೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಅವನ ಸೈಕಲ್ ಮಾಯಲೋಕದ ಕಿನ್ನರರು ತಮ್ಮ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಶೃಂಗಾರ ಮಾಡಿದಂತೆ ಗಾಲಿಗಳಿಗೆ ರಿಬ್ಬನ್ ಸುತ್ತಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆನೆ ಎನ್ನುವ ರೀತಿ ಭಾವುಟ ತೋರಿಸಿ, ಗೆಂಡೆಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಾಡಿಸುತ್ತಾ ಗಂಟೆ ಬಾರಿಸುವ ಗತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಬಾಲ್ಯದ ಪ್ಲಾಶ್‍ಬ್ಯಾಕ್‍ಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ತೂತು ಬಿದ್ದು ಪುಕ್ಸಟ್ಟೆ ಅಂಡು ಕಾಣಿಸುವ ದೊಗಳೆ ಚಡ್ಡಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ. ‘ಮೊದ ಮೊದಲು ಕೊಂಡ ಹೀರೋ ಸೈಕಲ್’ ಎಂಬತೆ ಪುಟ್ಟ ಸೈಕಲ್ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅಂಗಳವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು. ಇಡೀ ಊರಿಗೆ ಮೊದಲ ಸೈಕಲ್. ಊರಿನ ಜನ ಬಂದು ಅದನ್ನು ಮೈಸೂರ

ಶಿಸ್ತಿನ ಪ್ರತಿರೂಪಕವೇ ಅಭಾವಿಪ

²¸ÀÄÛ ²PÀëtzÀ CrUÀ®Äè’ «zÉåUÉ «£ÀAiÀĪÉà ¨sÀƵÀt’ JA§ £ÁtÄÚr C¨sÁ«¥À PÁAiÀÄðPÀvÀðgÀ fêÀ£ÀzÀ CAUÀªÁV ºÉÆgÀºÉÆ«ÄäzÉ. ¥ÀgÀ¸ÀàgÀ ¸ÀºÀPÁgÀ, DwäÃAiÀÄ ¸ÀA§AzsÀ, ¸ÉßúÀ¢AzÀ C¨sÁ«¥À vÀ£Àß vÀ£Àß UÀÄjUÀ¼À£ÀÄß AiÀıÀ¹éAiÀiÁV ªÀÄÄ£ÉßqÀĸÀÄvÁÛ ¸ÁVzÉ JAzÀgÉ vÀ¥ÁàUÀ¯ÁgÀzÀÄ. C¨sÁ«¥ÀzÀ AiÀiÁªÀÅzÉà PÁAiÀÄð«gÀ° C°è «zÁåyðUÀ¼ÀzÉÝà C¢ü¥ÀvÀå PÀ¸ÀUÀÆr¸ÀĪÀzÀjAzÀ »rzÀÄ ªÀÄĸÀÄgÉ wPÀÄ̪ÀÅzÀgÀ vÀ£ÀPÀ, C®APÁgÀ¢AzÀ »rzÀÄ ¸À¨sÉAiÀÄ ªÀÄAl¥À ¤«Äð¸ÀĪÀªÀgÉUÀÆ J®èªÀÅ CZÀÄÑPÀmÁÖV £ÀqÉAiÀÄÄvÀÛzÉ. AiÀiÁªÀÅzÉà QüÀjªÉÄAiÀĤßlÄÖPÉƼÀîzÉ vÀªÀÄäzÉà ªÀÄ£ÉPÉ®¸À JA§AvÉ ¸Á«gÁgÀÄ PÁAiÀÄðPÀvÀðgÀÄ vÀªÀÄUÉ ¤ÃrzÀ dªÁ¨ÁÝjAiÀÄ£ÀÄß ¸ÀªÀÄxÀðªÁV ¤¨sÁ¬Ä¸ÀÄvÁÛgÉ. £Á£ÀÄ J£ÀÄߪÀÅzÀQÌAvÀ £ÁªÀÅ JA§ £ÀÄr CªÀgÀ ºÀÈzÀAiÀÄzÀ CAvÀgÁ¼ÀzÀ°è CqÀPÀªÁVzÉ. ªÀÄvÉÆÛçâgÀ £ÉÆëUÉ ¸ÀàA¢¹ CªÀgÀ PÀµÀÖ¸ÀÄRUÀ¼À£ÀÄß ºÀAaPÉƼÀÄîvÁÛ, ºÉÆÃgÁl¢AzÀ d£À¸ÁªÀiÁ£ÀågÀ°è KPÀvÉAiÀÄ QZÀÄÑ ºÉÆwÛ¹ C£ÁåAiÀÄPÉÆ̼ÀUÁzÀªÀgÀ ¥ÀgÀªÁV ¤®ÄªÀ CªÀgÀ ¤®ÄªÀÅ AiÀiÁªÀÅzÉà gÁfUÉ M¥ÀàAzÀ ªÀiÁrPÉƼÀîzÉà vÀªÀÄä UÀÄjAiÀÄ£ÀÄß ¸Á¢ü¸ÀĪÀvÀÛ zÁ¥ÀÄUÁ®Ä ºÁPÀÄvÁÛgÉ.